Śri Matadźi Nirmala Dewi

Brama do Królestwa

Sekrety czakry Sahasrara: Przewodnik po stanie świadomości bez myśli i absolutnej radości

Sydney, Australia
3 kwietnia 1981

Nota redakcyjna

Niniejszy tekst powstał na podstawie przetłumaczonej transkrypcji wykładu Śri Matadźi. Dla potrzeb wydania książkowego został on delikatnie opracowany – usunięto powtórzenia i zwroty typowe dla mowy potocznej, a niektóre zdania dostosowano, aby nadać tekstowi większą płynność i przejrzystość.

Zachowano jednak pełną wierność treści, znaczeniu i duchowi oryginalnego przekazu Śri Matadźi.

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Żadna część tej książki nie może być powielana ani rozpowszechniana za pomocą urządzeń elektronicznych, mechanicznych, kopiujących, nagrywających i innych – bez pisemnej zgody autorów i wydawcy.

Tłumaczenie: Praca Zbiorowa Stowarzyszenia Kulturalnego Sahaja Yoga
Wydawca: Stowarzyszenie Kulturalne Sahaja Yoga | www.sahajayoga.pl

ISBN: 978-83-978480-7-8
Wydanie: I

© Nirmal Intellectual Property Corporation (NIPC), All Rights Reserved.

Prawa autorskie do wizerunku, imienia oraz nauczania Śri Matadźi Nirmala Dewi są własnością Nirmal Intellectual Property Corporation (NIPC) i podlegają ochronie na mocy międzynarodowych przepisów o prawach autorskich i własności intelektualnej.

Przedmowa Redakcyjna

W 1970 roku Śri Matadźi Nirmala Dewi zapoczątkowała Sahadźa Jogę – prostą i praktyczną metodę medytacji, dzięki której każdy człowiek może osiągnąć Samorealizację. Przez następne czterdzieści lat podróżowała po całym globie, prowadząc niezliczone programy, seminaria i konferencje, podczas których przekazywała uczestnikom ten bezcenny dar. Uczyła, że każdy z nas posiada wrodzony potencjał duchowy – wewnętrzną, matczyną energię Kundalini, która może zostać obudzona.

Fizyczną manifestacją tego przebudzenia jest odczuwalny chłodny powiew na dłoniach i nad czubkiem głowy. Wrażeniu temu towarzyszy wejście w stan głębokiej, medytacyjnej ciszy, wolnej od natłoku myśli, a wypełnionej wewnętrznym spokojem i radością płynącą z Ducha.

Zgodnie z naukami Śri Matadźi, Sahadźa Joga jest uniwersalna i dostępna dla każdego, bez względu na wiek, pochodzenie czy wcześniejsze doświadczenia. Zawsze też podkreślała fundamentalną zasadę: prawdziwego duchowego doświadczenia nie można kupić, dlatego nauki Sahadźa Jogi są bezpłatne.

„Kiedy Kundalini się wznosi, twój Duch zaczyna emitować wibracje w twoim centralnym układzie nerwowym. Zaczynasz odczuwać chłodną bryzę na dłoniach i w okolicy ciemiączka. A następnie te palce, które reprezentują centra w tobie, zaczynają «mówić», informując cię o tym, co jest nie w porządku i co jest dobre.”
— Śri Matadźi Nirmala Dewi

Doświadczenie Samorealizacji - 1

Połóż prawą dłoń na sercu i głęboko w swoim wnętrzu trzy razy zadaj następujące pytanie:
„Matko, czy jestem czystym Duchem?”

Doświadczenie Samorealizacji - 2

Połóż prawą dłoń pod żebrami po lewej stronie i trzy razy z całego serca zapytaj
„Matko, czy jestem swoim własnym mistrzem?”

Doświadczenie Samorealizacji - 3

Połóż prawą dłoń w pachwinie po lewej stronie i sześć razy poproś
„Matko, proszę, obudź we mnie czystą wiedzę.”

Doświadczenie Samorealizacji - 4

Połóż prawą dłoń znów pod żebrami po lewej stronie i dziesięć razy z całego serca powtórz afirmację
„Matko, jestem swoim własnym mistrzem.”

Doświadczenie Samorealizacji - 5

Połóż prawą dłoń znów na sercu i z całym przekonaniem w głębi swojej istoty powiedz dwanaście razy:
„Matko, jestem czystym Duchem.”

Doświadczenie Samorealizacji - 6

Połóż prawą dłoń w zagięciu między barkiem, a szyją po lewej stronie ciała. Żeby zrównoważyć to centrum, trzeba się pozbyć całego poczucia winy. Dlatego teraz z pełnym przekonaniem powiedz szesnaście razy
„Matko, nie jestem niczemu winna/winien.”

Doświadczenie Samorealizacji - 7

Połóż prawą dłoń na czole. Aby przebudzić i zrównoważyć to centrum, należy przebaczyć. W głębi swojej istoty i z jak największą szczerością powtórz kilka razy:
„Matko, przebaczam wszystkim oraz samej/samemu sobie.”

Doświadczenie Samorealizacji - 8

Połóż prawą dłoń z tyłu głowy na wysokości kości potylicznej i poproś o przebaczenie za wszystkie błędy popełnione świadomie lub nieświadomie. Nie miej poczucia winy. W głębi swojej istoty powtórz kilka razy:
„Matko, proszę przebacz mi wszystkie błędy, popełnione świadomie lub nieświadomie.”

Doświadczenie Samorealizacji - 9

Zamknij oczy i połóż środek prawej dłoni na szczycie głowy. Rozstaw i wypręż do góry palce, dociskając mocno płaską dłoń do ciemiączka. Siedem razy pomasuj głowę, tak żeby poruszyć skórą, zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Za każdym razem pokornie poproś
„Matko, proszę obdarz mnie Samorealizacją.”

Doświadczenie Samorealizacji - 10

Połóż obie ręce na kolanach z dłońmi wyprostowanymi i skierowanymi ku górze. Oczy miej zamknięte. Pozostań w takim stanie przez kilka minut, tak aby pozwolić przebudzonej energii Kundalini ustabilizować połączenie.

Ośrodek Sahasrary i rola Chrystusa

Niedawno omawiałam ośrodek Chrystusa i ośrodek Śri Kryszny oraz ich wzajemną relację. Ostatnim i najważniejszym centrum w nas jest ośrodek Sahasrary¹, czyli obszar limbiczny. Wkraczając w niego, osiągacie świadomość bez myśli. Jest to obszar, do którego wchodzi się dzięki Kundalini², poprzez ośrodek Chrystusa, przez Bramę Chrystusa. Dlatego napisane jest, że musicie wejść przez Niego. Nie oznacza to jednak przejścia przez kogoś, kto jedynie deklaruje: „Jestem Chrystusem” lub powtarza: „Wyznaję Chrystusa”. To nie działa w ten sposób. Chrystus jest w nas i kiedy Kundalini się wznosi, a następnie zatrzymuje na tym ośrodku, musicie wypowiedzieć Jego imię. Nie ci, którzy nie mają Realizacji, lecz dusze zrealizowane³ winny intonować Jego imię; tylko wtedy Kundalini przebija ośrodek Chrystusa⁴. To są drzwi, to jest brama, o której On mówił, a przekraczając ją, wchodzicie do Królestwa Bożego⁵. „Odziedziczysz Królestwo Boże”. Odziedziczycie je, gdyż jest to Królestwo waszego Ojca.

Kluczowy jest jednak ten ostatni ośrodek, Sahasrara. Choć mamy siedem czakr ułożonych jedna nad drugą, w rzeczywistości są one siedzibami wszystkich Bóstw, o których mówiliśmy. Siedziby te znajdują się w mózgu, ich aura otacza serce, lecz one same spoczywają w „sthanach”⁶ – miejscach ośrodków. Można to zrozumieć na trzech poziomach: w mózgu znajdują się siedziby, ich aury opadają na serce, a ich miejsca ulokowane są w czakrach. Na pierwszym etapie przebudzenia Kundalini budzą się właśnie te Bóstwa. Oznacza to, że gdy intonujecie odpowiednie słowo lub wzywacie je po imieniu, one reagują, otwierając czakry⁷. Możecie to poczuć, możecie wyraźnie zobaczyć na własne oczy, jak Kundalini wznosi się poprzez nie.

Później, w miarę waszego wzrostu, Bóstwa te opuszczają swoje miejsca i zajmują właściwe siedziby. Nawet Duch, który przebywa w sercu, wznosi się tutaj, w obszar ciemiączka⁸, gdzie znajduje się jego siedziba. Jest to jednak znacznie późniejszy stan, zaawansowany stan umysłu, w którym wchodzicie w prędkość pozwalającą po prostu osiągnąć ten stan. To jest realne osiągnięcie. Nie może to być fałszywy certyfikat od kogoś ani stwierdzenie, że „tak jest napisane w książce”. Żadne kalkulacje tutaj nie pomogą. Proces ten musi dojrzeć w żywy sposób, a wy sami będziecie wiedzieć, że otrzymaliście pełną Samorealizację⁹.

Etapy wzrostu świadomości

Pierwszym darem, jaki otrzymujecie, jest świadomość bez myśli. Dzięki niej przekraczacie Bramę Chrystusa. Zyskujecie zdolność uzdrawiania ludzi i podnoszenia Kundalini. Możecie być także w stanie dawać Realizację innym. Wciąż jednak istnieje ryzyko duchowego upadku. Jeśli zbliży się do was osoba obciążona negatywnymi siłami lub fanatyzmem, może wami zawładnąć, a wtedy możecie upaść.

Drugi stan nazywamy świadomością bez wątpliwości (Nirvikalpa). Jeśli wzniesiecie się do tego poziomu, wszelkie wątpliwości znikają. Nigdy już nie upadacie. Wasza Kundalini może się wznosić i opadać, zasilać was lub napotykać blokady – to naturalne. Jednak po osiągnięciu tego stanu zyskujecie taką pewność siebie i swojego osiągnięcia, swojej Samorealizacji, że nigdy nie odpadacie.

Integracja a religijny fanatyzm

Ostatni aspekt jest niezwykle istotny i to na nim potyka się wielu sahadża joginów¹⁰ – jest to integracja. Ktoś mógł urodzić się chrześcijaninem, hinduistą, czy wyznawcą jakiejkolwiek innej wiary. Mógł być muzułmaninem. Widziałam pewnego fanatycznego muzułmanina; taki człowiek, będąc fanatykiem, może odrodzić się dzisiaj jako fanatyczny hinduista lub chrześcijanin – to wciąż ta sama natura fanatyzmu. Przechodzą z jednej skrajności w drugą, głosząc swoje racje. Jeden dzierży Koran, drugi Biblię, trzeci Gitę¹¹ i cała trójka toczy spór. Każdy twierdzi: „Ja mam rację”. Gdzie zatem leży autorytet? Ludzie pytają: jaki jest autorytet Biblii? Jaki jest autorytet Gity, a jaki Koranu? Jaki jest autorytet Starego Testamentu?

Jeśli zapytają o autorytet, jaka jest odpowiedź? Możecie zapytać: jaki jest mój autorytet? Musicie zadać to pytanie. Na początku ludzie często pytają o mój mandat. Mój autorytet polega na tym, że daję wam Realizację. Zadajecie więc pytanie:
– Matko, czy jesteś autorytetem?

I czujecie wibracje¹². To jest mój autorytet. Wówczas zrozumiecie, dlaczego Biblia ma rację, dlaczego Koran ma rację i dlaczego Gita ma rację. Spory wynikają jedynie z naszej ograniczonej wizji.

Jeśli ktoś urodził się chrześcijaninem, kurczowo trzyma się tej tożsamości. Katolicy stają się protestantami, protestanci adwentystami Dnia Siódmego, zielonoświątkowcami, „narodzonymi na nowo” i tak dalej. Kończymy w tej chrześcijańskiej genealogii, przechodząc z jednego szaleństwa w drugie, niczego nie osiągając, wierząc w teoretyczne konstrukcje. Nie potrafię tego pojąć. Teorie nie dadzą wam żywego doświadczenia, które wykracza poza racjonalność i umysł, które jest Chrztem w prawdziwym tego słowa znaczeniu – kiedy czujecie na dłoniach powiew Ducha Świętego. My jednak wolimy bawić się tymi koncepcjami, ograniczeni naszą wizją.

Prawdziwe znaczenie życia Chrystusa

Spójrzcie na los Chrystusa. Był On bez wątpienia, jak wam mówiłam, Pranawą¹³, Omkarą¹⁴ – wszystko to w Nim było. Jego narodzinom towarzyszyły znaki, a mimo to król pragnął Go zgładzić. Zobaczcie tę negatywność. Żaden intelektualista Go nie zaakceptował. Żaden biurokrata ani osoba wykształcona Go nie przyjęła. Musiał dosłownie prosić prostych, przeciętnych ludzi, takich jak rybacy, by zostali Jego uczniami. Zważcie na tę sytuację. Ci okropni prześladowcy pozwolili Mu żyć zaledwie przez kilka lat. Być może dziś rodzą się jako chrześcijanie i powtarzają: „Jesteśmy chrześcijanami, Chrystus to, Chrystus tamto”. Dlatego Chrystus powiedział: „Nie znam was”. Mogli to być ci sami ludzie, którzy Go ukrzyżowali, i wciąż Go krzyżują, zaprzeczając żywej sile żywego Boga.

Cztery lata. Cóż można zdziałać w cztery lata? Ja przez cztery lata, z całą moją mocą, zmagałam się w Londynie z sześcioma hipisami, próbując dać im Realizację. On nawet nie myślał o dawaniu masowej Realizacji, uznając, że ludzie nie mają dość rozumu, by pojąć jej istotę. Cokolwiek rzekł, było niezwykle precyzyjne i głębokie. To, co wąskie, musi być głębokie. Nie trafi to do głów ludzi, którzy jedynie słuchają kazań, czytają książki i budują wielkie teorie. Zrozumienie nadejdzie dopiero wtedy, gdy otrzymacie swoją Realizację, gdy zyskacie świadomość kolektywną¹⁵, gdy zostaniecie ochrzczeni. Tylko wtedy dostrzeżecie sens Jego słów. Wcześniej to tylko aktywność mentalna, kłótnie i życie w fałszu.

Jak długo zamierzacie w tym trwać? Wasi przodkowie to robili, ich przodkowie to robili... Czy nie czas dostrzec, że nastała nowa era? Co macie do stracenia? Tworzycie kolejne fałszywe organizacje. Powinna być w tym odrobina uczciwości. Samo gadanie od rana do wieczora nie da wam wiedzy o Chrystusie. Ograniczona wizja chrześcijaństwa zabiła Chrystusa i samo chrześcijaństwo. Ograniczona wizja Żydów zabiła Mojżesza¹⁶ i Abrahama. Ograniczone wizje zabiły Krysznę i wszystkich świętych. Dla fanatyków oni są martwi. Wasze dzieci rzucą wam wyzwanie. Zapytają: „Jakie głupstwa robiliście przez całe życie? Dlaczego?”. Czy macie gotową odpowiedź?

Natura Ducha: Wolność i Radość

Aby to pojąć, trzeba zrozumieć, że musimy odnaleźć nasz Absolut. Bądźcie szczerzy wobec siebie. Czy odnaleźliście swój absolut? Jeszcze nie. To jest cel waszych poszukiwań. Macie narodzić się na nowo¹⁷. Nie po to, by wystawić sobie certyfikat „jestem narodzony na nowo”. Spotkałam wielu takich ludzi. Pytam: „Naprawdę? Skąd wiesz? Czy czujesz czakry innej osoby? Czy jesteś kolektywnie świadomy? Czy czujesz własne ośrodki? Czy potrafisz się oczyścić? Czy zaszła w ogóle jakakolwiek transformacja?”. Żadnej transformacji. Wśród Żydów także są fanatycy. Muzułmanie zatracili nawet rozpoznanie Bożego miłosierdzia i współczucia. To smutny stan. W tym chaosie musi istnieć siła integrująca. Tą siłą jest wasz Duch¹⁸. Integracja zachodzi w siódmej czakrze, Sahasrarze. Wszystkie siedem ośrodków tam się spotyka, koordynuje i łączy – dlatego tylko na poziomie siódmej czakry możecie otrzymać Realizację.

Nie pozwolono im nic o tym powiedzieć. Gdy próbują, wyciągacie cytat z książki: „O, zobacz, tu jest napisane tak, a tam inaczej”. Weźmy na przykład narodziny Chrystusa. Powiedziano, że dziecko narodzi się z dziewczyny – Kanja. W sanskrycie to Kanja¹⁹. W Anglii toczyła się o to kontrowersja; zdaje się, że zaczęli ją Żydzi, a może muzułmanie – Bóg jeden wie. Wchodzą w detale, by dowieść, że proroctwo mówiło o „dziewczynie”, a nie o „dziewicy”. Jeden z sahadża joginów napisał do nich list, oczywiście pod moim kierunkiem, wyjaśniając, że w czasach narodzin Chrystusa i wcześniej „dziewczyna” oznaczała „dziewicę”. To nie są czasy nowożytne, kiedy kobieta po dziesięciu rozwodach i w wieku osiemdziesięciu lat wciąż jest nazywana „dziewczyną”. To czasy ignorancji, gdzie zatarła się różnica między dziewczyną a kobietą. W tamtych czasach – a w Indiach do dziś – Kanja oznacza dziewicę. Dziewczyna to dziewica. To to samo.

Wszelkie takie zarzuty podnoszono przeciwko Chrystusowi, Mojżeszowi, Mahometowi²⁰. Ludzie są zajęci jedynie oskarżaniem się nawzajem. Ale czy to, co mówią, jest prawdą? Co odkryli? Czy potrafią wyleczyć raka? Rzućmy to wyzwanie. Czy potrafią dać komuś pokój? Czy sami są spokojni? Czy przezwyciężyli swoje cudzołożne spojrzenia²¹? Czy zaszła w nich transformacja? Nic z tych rzeczy. Zaakceptujcie to. Bądźcie uczciwi. Nie macie prawa oszukiwać samych siebie. Jeśli jesteście zahipnotyzowani, przebudźcie się. Powstańcie i znajdźcie to, co jest najlepsze, absolutne i jedyne: waszego Ducha.

Konsekwencje zaniedbania Ducha

Wasz Duch rezyduje w sercu. Jest odbiciem Boga Wszechmogącego. Raduje się sam sobą. Jest widzem świata, świadkiem swojej mocy – Ducha Świętego. Obserwuje was i jest nazywany znawcą pola²². Wie, co czynicie, jakie są wasze aspiracje, jakie błędy popełniacie. Posuwa się bardzo daleko w swym przebaczeniu. Przebaczenie jest jedną z jego cech. Przebacza wam, mówiąc: „To się uda. Wszystko się ułoży”.

Jeśli jednak posuniecie się za daleko – na przykład przywiązując nadmierną wagę do sfery fizycznej lub mentalnej, próbując zbyt wiele myśleć – Duch wyraża swoje niezadowolenie i następuje zawał serca. Atak serca jest skutkiem niezadowolenia Ducha. Jeśli Duch jest na was zagniewany, serce zawodzi. Oznacza to, że zaniedbaliście swojego Ducha, kierując uwagę na sprawy nieistotne. Nie troszczyliście się o siebie, o Ducha, o swoje poszukiwania. Nawet jeśli zagubicie się w fanatyzmie – czytając obsesyjnie, ucząc się fragmentów na pamięć, wdając się w dyskusje, choćby ze szczerością, lecz i głupotą – również możecie dostać zawału. Serce jest kluczowe. Czasami daje pierwsze ostrzeżenie w postaci częściowego paraliżu, ponieważ w sercu Duch tworzy pewien rodzaj urazy, powstaje zator, który trafiając do mózgu, powoduje paraliż, abyście się zatrzymali. Wasza uwaga zostaje na to zwrócona. Wtedy zaczynacie myśleć o Bogu i może, jeśli traficie do Sahadźa Jogi²³, zostaniecie uzdrowieni, gdyż wasz Duch znów wam przebacza. Zbyt frywolnie poczynamy sobie z naszym Duchem.

Wolna wola a Ego

Prawdą jest, że Bóg dał wam wolność i za żadną cenę jej nie odbierze. Musicie być absolutnie wolni w wyborze między niebem a piekłem. On nie będzie was zmuszał. Można jedynie wytłumaczyć: „Tędy idzie się do piekła”. Jeśli mimo to chcecie tam iść, cóż można poradzić? Bóg nie chce kwestionować waszej wolności ani przywiązywać was do siebie bez zrozumienia. On pragnie waszego całkowitego wyzwolenia. Pierwszym etapem jest więc wybór wyzwolenia dokonany z własnej woli. Jako istoty ludzkie otrzymaliście wybór, abyście mogli rozwinąć rozeznanie dobra i zła, i wejść do Królestwa Bożego jako ludzie wolni, którzy wybrali dobro w swojej chwale.

Jest tu jednak jeden niuans: często mylimy wolność z ego. Wyobraźcie sobie tę salę. Przychodzi ktoś z zewnątrz, uwikłany w jakąś organizację, przekonany o własnej wielkości. Siada tutaj i zadaje pytanie za pytaniem, nie dopuszczając nikogo do głosu, zabierając cały czas, jakby to on wynajął salę i zebrał publiczność. Wcale nie dostrzega, że działa przez niego ego. Nie powinniśmy mylić naszej wolności z ego – oto moja rada. Starajcie się je odróżniać. Gdy jesteście związani ego, jesteście jego niewolnikami. Gdy wiąże was superego, jesteście niewolnikami superego²⁴ i waszych uwarunkowań. Na przykład: urodziliście się chrześcijaninem i czujecie się związani tą etykietą na zawsze. W porządku, jesteście chrześcijaninem, ale co z prawdziwym chrześcijaństwem w was? Co z odrodzeniem w Duchu? Stajecie się niewolnikami formy, tracąc wolność.

Duch zaś jest wolnością. Jest wolny, nieprzywiązany. Nie można go zabić, zdmuchnąć ani spalić. Jest wieczny. Ananda. Ten Duch jest radością, źródłem radości, i ją emituje. Radość różni się od szczęścia i nieszczęścia. Ego, gdy jest łechtane, czuje się szczęśliwe: „Lubię to”. To dopieszczanie ego, a nie radość. Dziś lubicie pić, jutro nie lubicie kaca. To dwie strony jednej monety: „lubię” i „nie lubię”. Radość jest ponad tym. Radość to bycie widzem, świadkiem dramatu. Oglądacie dramat życia wiedząc, że to tylko gra. Nie angażujecie się, lecz obserwujecie i czerpiecie z tego radość. Nawet jeśli płaczecie, wiecie, że to nie wy – to rola w dramacie.

Życie w teraźniejszości

Wasz Duch jest świadkiem i stając się Duchem, stajecie się świadkiem. Spójrzcie na przykład przez okno. Wasze uwarunkowania są jak fala myśli płynąca z przeszłości. Wznosi się, a po niej nadchodzi kolejna, dotycząca przyszłości. Widzicie wznoszącą się myśl, ale nie dostrzegacie momentu jej zniknięcia. Pomiędzy nimi jest teraźniejszość. Ten stan teraźniejszości zostaje ustanowiony, gdy wasza uwaga zostaje oświecona przez Ducha. Zazwyczaj myślicie albo o przyszłości, albo o przeszłości. Ale ja mówię o tym, co jest teraz. W tym momencie. Nie możecie się w nim utrzymać, dopóki wasz Duch nie jest oświecony, gdyż to Duch jest teraźniejszością.

Po otrzymaniu Realizacji odkrywacie, że nie wybiegacie w przyszłość ani nie wracacie do przeszłości – po prostu się cieszycie. Całe życie staje się inne, staje się dramatem, z którego płynie radość. Zaczynacie cieszyć się drobnymi rzeczami i rozumiecie, ile straciliście przed Realizacją. To nie jest radość mentalna; ona spływa na was z góry, jak chłodne uczucie²⁵, jak fontanna obmywająca ciało i wnętrze. Spójrzcie na gwiazdę Mojżesza, na Gwiazdę Dawida. Obserwujcie ją bez myśli. Radość stworzenia tej formy jednoczy się z wami. Tak jak całe otoczenie jeziora odbija się w nim idealnie, gdy tafla jest spokojna, tak i wy, gdy nie ma myśli, odczuwacie pełnię radości, jaką Stwórca tam umieścił. Nie ma bariery, nie ma uwarunkowań. Wszystko staje się jednością, a wy czujecie się niezwykle szczęśliwi. To uczucie nie do opisania.

Sat-Ćit-Ananda: Prawda, Uwaga, Radość

Gdy zapytano Kabirę²⁶:
– Dlaczego teraz milczysz?

Odpowiedział: „Jab mast huye to kya huye” – Skoro zanurzyłem się w nektarze upojenia Ducha, cóż mogę rzec? Nie ma słów. Żaden kielich nie pomieści tej radości. Bądźcie ze mną, weźcie to i cieszcie się.

To wszystko, co mógł powiedzieć. Ograniczona wizja zamknęła wam oczy na tak wiele spraw. Nawet Chrystusa nie możecie w pełni pojąć. O Chrystusie, o Maha Wisznu²⁸, napisano w Dewi Mahatmjam²⁷. Opisano tam Jego stworzenie, moce, to, jak jest Synem. Ale wy uznajecie tylko autorytet Biblii. To prawda, Biblia jest autorytetem, lecz aby ją zrozumieć – podobnie jak Gitę – musicie otrzymać Realizację. Żaden z tych wielkich nauczycieli nie chodził do szkoły. Ja po raz pierwszy w tym życiu nauczyłam się angielskiego, wiedząc, że muszę z wami rozmawiać i opowiedzieć wam o Duchu w tym języku.

Aby to zrozumieć, warto sięgnąć do starożytnych pism opisujących naturę Ducha. Mówi się, że Duch ma trzy cechy: Sat-ćit-ananda²⁹. Sat to prawda, ćit to uwaga, ananda to radość.

Sat to prawda. Czym ona jest? Jeśli widzicie coś białego, mówicie, że to prawda. Ale jaka jest prawda o tym szalu? Zrealizowana dusza to wie, ponieważ jej Duch jest oświecony. Widzi „piąty wymiar” tego szala. Wystarczy, że weźmie go do ręki, a poczuje chłodne wibracje i będzie wiedziała: „To szal Matki”. To jest prawda. Cztery wymiary, które znamy, nie są ostateczną prawdą; prawdą jest ten piąty, duchowy wymiar. Siedząc tutaj, możecie dowiedzieć się o kimkolwiek: na co cierpi, jakie ma problemy z czakrami. Ta wiedza jest absolutna. Gdybyście zapytali dziesięcioro zrealizowanych dzieci z zawiązanymi oczami o stan pacjenta, wszystkie podniosą te same palce, wskazując te same czakry. Z tym nie można dyskutować. Reszta to mithja – iluzja, fałsz.

Kiedyś jechałam przez odległy zakątek Kaszmiru i nagle poczułam potężne wibracje. Zapytałam kierowcę:
– Czy jest tu jakaś świątynia?
Kaszmir pełen jest nawibrowanych miejsc, gdzie przejawy Matki Ziemi są czczone, wbrew pozornej sprzeczności z przykazaniami³⁰. Kierowca odparł:
– Nie, tu mieszkają tylko muzułmanie.
Ponieważ wciąż czułam wibracje, mój mąż polecił jechać dalej. Po trzech milach dotarliśmy do osady i zapytaliśmy ponownie.
– Nie ma świątyni, ale jest wielki meczet „Hazratbal”³¹ – odpowiedział mieszkaniec.
Przechowywano tam jeden włos proroka Mahometa. Nawet teraz, gdy wymawiam Jego imię, płyną wibracje. Jak mogłabym Mu zaprzeczyć? On był prawdą. Duch nie zaprzecza prawdzie; to fałsz zaprzecza prawdziwym ludziom. Duch integruje wszystko, co prawdziwe. Dlatego musicie Go otrzymać. Dopóki to nie nastąpi, ludzie będą się kłócić o Boga, a nawet krzyżować proroków. Są tak nierozumni, że zdolni są do wszystkiego.

Mój ojciec powiedział mi: „Musisz znaleźć metodę masową, by dać Realizację wielu ludziom. Wszyscy stoją na parterze, a jeśli ty mówisz z dziesiątego piętra, nie uwierzą ci. Ściągną cię w dół, bo ich ego czuje się zagrożone”. Najlepiej jest ich przemienić. Dziś nadszedł czas kwitnienia. Tysiące ludzi otrzymało Realizację. Transformacja się rozpoczęła, chrzest dokonał się w prawdziwym sensie, czujecie chłodny powiew.

Przechodząc do istoty kolektywnej, stajecie się jednością z innymi. Kiedy lampa jest zapalona, daje światło. Duch nadaje wam znaczenie i zrozumienie rzeczywistości.

Rozpoznanie Boskości

Bez Realizacji nie możecie mnie zrozumieć. Jestem taka jak wy, z pozoru nie ma różnicy. Ale ci, którzy są zrealizowani, wiedzą. Pewien święty w Indiach, spotkawszy sahadża joginkę z Ameryki, pokłonił się jej i posadził wyżej od siebie, mówiąc: „Spotkałaś Matkę. Ja Jej jeszcze nie spotkałem”. Skąd wiedział? Prawdziwi święci wiedzą. Z drugiej strony, obracam się wśród elit, spotykam premierów, królów i królowe. Podaję im rękę, a oni mnie nie rozpoznają.

Znaliśmy pewnego pana, prezesa Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości. Jego żona zobaczyła kiedyś moje zdjęcie u pewnego maharadży, który nosił je w kieszeni i traktował z wielką czcią. Zdziwiona zapytała:
– To ta pani? Znam ją dobrze, ale dlaczego trzymasz jej zdjęcie?
Maharadża odparł:
– Czy nie wiesz, że to Matadźi³², która uleczyła moje serce?
– Naprawdę? Znam ją od 25 lat. Jest bardzo cicha, rzadko się odzywa. Wydaje się dystyngowaną damą, ale nigdy nie starała się zrobić na nas wrażenia ani powiedzieć, że jest kimś szczególnym.
Gdy jej mąż się o tym dowiedział, doznał szoku. Zadzwonił do mojego męża: „Wiedziałeś, że jestem poszukiwaczem, a nigdy mi nie powiedziałeś, że ona jest Matadźi!”. Przyjechał natychmiast i otrzymał Realizację w pięć minut. Jego żona jednak nie; musiała przylecieć specjalnie, by to osiągnąć.

Kontrola uwagi i stan Dharmy

W nowoczesnym społeczeństwie nacisk na osiągnięcie Ducha jest znikomy, a powinno to być jedynym celem życia. Aby to osiągnąć, musicie kontrolować swoją uwagę.
Opowiem wam historię o królu Dżanace³³, ojcu Sity. Odwiedził go Narada³⁴ i zapytał:
– Jak to możliwe, że żyjesz jak król, w luksusie, a ludzie nazywają cię Widehi³⁵ – tym, który jest ponad ciałem?
Dżanaka odparł:
– Wyjawię ci to wieczorem, ale najpierw zrób coś dla mnie. Przenieś ten dzban z mlekiem.
Naczynie było wypełnione po brzegi, bez rantu. Narada niósł je cały dzień, pilnując, by nie uronić ani kropli. Wieczorem, zmęczony, odstawił dzban.
– Co widziałeś po drodze? – zapytał król.
– Nic. Całą uwagę skupiłem na mleku.
– W ten sam sposób – rzekł Dżanaka – moja uwaga się nie rozprasza.

To jest stan osiągany w Samorealizacji. Uwaga zostaje oświetlona przez Ducha; dotyka świata, ale się w nim nie gubi i pozostaje nieprzywiązana. Można dotknąć metalu, ale nie staje się nim. W stanie realizacji istota ludzka staje się istotą duchową — nic nie może jej zdominować ani złamać, tak jak i ona nie dominuje nad nikim.

Taka osoba jest ponad podtrzymywaniem dharmy³⁶, jest ucieleśnieniem uczciwości i nieustraszona jak Chrystus. Gdy ludzie chcieli ukamienować jawnogrzesznicę, On stanął i zapytał: „Kto jest bez grzechu?”³⁷. Mogli ukamienować i Jego, ale powstrzymała ich Jego siła i prawość. Tacy ludzie stają w obronie dręczonych, są współczujący, ale w obliczu zła protestują bez lęku.
Nie mogę was zmusić do Realizacji. To musi być wasz wybór. Jeśli nie chcecie, nie dostaniecie tego. To płomyk światła w was, który czeka na zapłon.

Intelekt a wejście do Królestwa Bożego

Wówczas wszystko staje się prawdą – nowym wymiarem poznania. Połączeni z Duchem, możecie zadać dowolne pytanie – o mnie, o Chrystusa, o Boga. Jeśli odpowiedź brzmi „tak”, poczujecie chłodny powiew. Przy negatywnych pytaniach wibracje znikną lub poczujecie gorąco. Wasz „komputer” jest teraz połączony z Absolutem. Dzieci często rodzą się z tą wiedzą; wiedzą, gdzie jest Kundalini, bo znają prawdę. Nie potrzeba do tego przerośniętego intelektu.

Chrystus powiedział, że bogaczom trudno wejść do Królestwa Bożego. Ja dodam, że trudno wejść także tym, którzy myślą, że wiedzą wszystko. Chcą wjechać swoim intelektem – jak samochodem – do sali. Ale umysł trzeba zostawić przed drzwiami. Aby osiągnąć Ducha, musicie przyjść bez ego.

Adi Śankaraćarja³⁸ napisał wspaniałe dzieła: Saundarja Lahari³⁹ i Ćaitanja Lahari⁴⁰. Wcześniej w Wiwekaćudamani⁴¹ pytał o sumienie, ale ostatecznie stwierdził, że może jedynie opisać piękno Matki. Każdy detal, każdy ruch wibracji jest tam opisany. William Blake⁴² również pisał o Sahadźa Jodze. Ale bez Realizacji nie poznacie prawdy.

On jest prawdą (Sat). On jest uwagą (Ćit)⁴³. Wasz Duch jest uwagą Boga. Gdy Bóg kieruje na was uwagę, zyskujecie Jego ochronę. Sahadźa jogini mogą opowiedzieć o cudownych ocaleniach z wypadków – anioły przejmują kontrolę.
On jest także radością (Ananda). Bóg stworzył wszechświat, byśmy się cieszyli, a nie pogrążali w smutku, brudzie i grzechu. Stworzył piękno, byśmy czerpali z niego radość, mając czyste serce i moralność⁴⁴. Radość ta jest współczuciem i łaską. Gdy Kundalini dotyka Brahmarandhry⁴⁵, siedziby Sadaśiwy⁴⁶, spływa na was strumień łaski, dając głębokie odprężenie. To moc Boga, Brahma, płynąca przez was.

Przesłanie do Australijczyków i zaproszenie

Jesteście pierwszymi Australijczykami, którzy otrzymują Realizację. Spoczywa na was wielka odpowiedzialność: musicie utrzymać ten dar i uczynić z niego wielkie drzewo dla przyszłych pokoleń na tej pięknej ziemi.

Mam nadzieję, że wszyscy przyjdziecie w niedzielę. Nauczę was, jak uzdrawiać i dawać Realizację. W Indiach, gdy przychodzi pacjent z rakiem, dajemy Realizację jego krewnemu i uczymy go, jak leczyć chorego – to działa najlepiej.
Muszę powiedzieć, że mieszkańcy Sydney zrobili na mnie wielkie wrażenie. Jako matka muszę was prosić i być cierpliwa, byście przyjęli swoją Realizację. Kiedy przyjdzie Chrystus ze swoimi jedenastoma mocami⁴⁷, po prostu was osądzi. Zanim to nastąpi, osądźcie się sami poprzez przebudzenie Kundalini. Nie da się zorganizować Boga. Zorganizujcie siebie poprzez Ducha.

Sesja Samorealizacji

Niech Bóg was błogosławi. Proszę, skierujcie ręce w Moją stronę i zamknijcie oczy. Ci, którzy wciąż zmagają się z pytaniami, niech wiedzą, że pytania tylko przeszkadzają. Zachowajcie je na później. Teraz najważniejsze jest doświadczenie. Jeśli poczujecie gorąco lub ucisk, to znak, że wychodzi z was coś negatywnego – po prostu to odrzućcie.

Zamknijcie oczy.
Pierwszy ośrodek to ośrodek Chrystusa. Musicie przebaczyć. Przebaczajcie.
Mówcie: Przebaczam, przebaczam, przebaczam.
Szczególnie ci, którzy głosili nieautoryzowane nauki, uszkodzili ten ośrodek. Proście Chrystusa o przebaczenie⁴⁸. Bez Realizacji nie macie autorytetu.
Jeśli jesteś muzułmaninem, możesz zapytać: „Matko, czy jesteś Mahometem?”. Jeśli chrześcijaninem: „Matko, czy jesteś Jezusem?”. Moc jest ta sama. Jestem punktem integrującym. Zapytajcie trzy razy z serca. Jeśli jesteście uczciwymi poszukiwaczami, to zadziała.

Połóżcie rękę na sercu. Lewa ręka w Moją stronę. Prawa ręka na sercu.
Proście o przebaczenie. Jeśli zrobiliście coś złego, świadomie lub nie, proście Boga o wybaczenie. On jest oceanem miłosierdzia. Nie budujcie w sobie poczucia winy. Chrystus wziął na siebie wasze grzechy. Powiedzcie w sercu:
„Proszę, przebacz mi, jeśli zrobiłem coś złego w mojej ignorancji”.
Powiedzcie to trzy razy. Oczyśćcie serca.

Teraz zadajcie pytanie:
– Matko, czy jestem Duchem?
Proszę, zadajcie pytanie:
– Matko, czy jestem Duchem?

Zapytajcie dwanaście razy. To bardzo subtelne wydarzenie. Możecie poczuć chłodny powiew. Stajecie się subtelną istotą, jak jajko staje się ptakiem.
Zadajcie pytanie:
– Czy jestem Duchem? Matko, czy jestem Duchem?

Teraz proście o Realizację:
– Matko, proszę, daj mi moją Realizację i podtrzymuj ją, pozwól mi wzrastać w Duchu.
Nie czujcie się winni. Powiedzcie:
– Nie jestem winny.
Proście:
– Matko, daj nam naszą Realizację.

To wasze prawo. Musicie tego pragnąć.

Równoważenie i podnoszenie Kundalini

Wasze pragnienie musi płynąć z serca. Wasza lewa strona jest słabsza⁴⁹, ponieważ pragnienie Ducha jest w zachodnich społeczeństwach stłumione przez chęć działania.
Skierujcie obie ręce w Moją stronę. Jeśli czujecie mniej na lewej, podnieście lewą stronę prawą ręką – o tak, siedem razy. Nad czubkiem głowy.
Teraz podnieście Kundalini. Zobaczcie, jak to się robi. Zawiążcie bandhan⁵⁰. Zróbcie to trzy razy.
Poczujecie się zrelaksowani. Zrzućcie ciśnienie na Matkę Ziemię.
Teraz ręce emitują chłodny powiew. Cieszcie się tym stanem bez myśli.

Mam nadzieję, że wszyscy przyjdziecie w niedzielę. Dziękuję wam bardzo. Niech Bóg was błogosławi.

Przypisy

1. Czakra Sahasrara (siódma): Reprezentowana przez układ limbiczny – zintegrowane, funkcjonalne jądro mózgu. Jako struktura nadrzędna, integruje funkcje wszystkich niższych czakr, zarządzając emocjami, wspomnieniami i całością zachowań. 

2. Kundalini: Matczyna, duchowa energia rezydująca w kości krzyżowej (os sacrum). 

3. Samorealizacja / Realizacja: to prawdziwy chrzest — chwila, gdy Duch, będący odzwierciedleniem Boga w sercu, wchodzi w świadomość i układ nerwowy człowieka. Dzięki temu przebudzeniu człowiek zaczyna odczuwać energię Wszechprzenikającej Boskiej Mocy jako chłodny powiew i staje się świadomy swojego subtelnego systemu. Nie jest to przekonanie umysłowe, lecz rzeczywista wewnętrzna przemiana, w której człowiek staje się Duchem. 

4. Jezus Chrystus: Postać Chrystusa, znana też jako Mahawisznu, jest rozumiana jako boska inkarnacja zasady Ganeśy. Symbolizuje On czystą niewinność, przebaczenie i zmartwychwstanie, a w systemie subtelnym człowieka włada czakrą Adźńa (szóstą), która znajduje się na skrzyżowaniu nerwów wzrokowych. Zarówno Chrystus, jak i Ganeśa wywodzą się z tego samego kosmicznego jaja (Brahmanda), będącego praźródłem stworzenia. Jego zmartwychwstanie symbolizuje zwycięstwo Ducha nad materią i otwarcie drogi do stanu świadomości bez myśli poprzez czakrę Adźńa. 

5. Królestwo Boże: Wyższy stan świadomości, osiągany po Samorealizacji, w którym człowiek żyje w harmonii z prawami boskimi i odczuwa swoją jedność ze Stwórcą. 

6. Sthana: (Sanskryt) Dosłownie: miejsce, siedziba, pozycja, lokum. W kontekście jogi oznacza fizyczne i subtelne umiejscowienie czakry lub bóstwa w ciele. 

7. Subtelne ośrodki (Czakry): (Sanskryt: cakra – „koło”, „wir”). Ośrodki energetyczne w systemie subtelnym człowieka. System ten składa się z trzech głównych kanałów energetycznych (Nadi) oraz siedmiu głównych czakr, które zarządzają różnymi aspektami fizjologii i psychiki. 

8. Obszar ciemiączka: Obszar na szczycie głowy, który u niemowląt pozostaje miękki (łac. fonticulus anterior). To tutaj znajduje się czakra Sahasrara, przez którą Kundalini łączy się z Wszechprzenikającą Mocą. 

9. Ponowne narodziny (Dwidźa): Odniesienie do koncepcji obecnej w wielu tradycjach religijnych, w szczególności w chrześcijaństwie (J 3:3), gdzie Jezus mówi o konieczności „narodzenia się na nowo” lub „narodzenia się z Ducha”, aby wejść do Królestwa Bożego. W tym kontekście jest to synonim Samorealizacji. 

10. Sahadźa jogin: Osoba regularnie praktykująca medytację Sahadźa Jogi i stosująca jej zasady w życiu codziennym. 

11. Bhagawadgita: Jeden z najważniejszych tekstów filozoficzno-religijnych, będący częścią eposu Mahabharata. Zawiera dialog między księciem Ardźuną a jego woźnicą, Kriszną, na temat dharmy, działania i natury rzeczywistości. 

12. Wibracje: są żywym przejawem Ducha — Boskim pulsowaniem emanującym z Jaźni, wyrażającym najwyższą Prawdę (Brahman). To subtelne, wielowymiarowe energie zawierające światło, dźwięk, magnetyzm i istotę wszystkich żywiołów. Wibracje działają jako inteligentna siła, która pracuje, prowadzi, komunikuje i uzdrawia, łącząc nas z Wszechprzenikającą Boską Mocą. Można je fizycznie odczuć, odzwierciedlają nasz stan wewnętrzny i niosą w sobie jakość czystości lub negatywności zależnie od źródła. 

13. Pranawa: (Sanskryt: Pranava). Inna nazwa świętej sylaby Om (Aum), oznaczająca pierwotny dźwięk, tchnienie życia i esencję Absolutu, z której powstał wszechświat. 

14. Om lub AUM: Pierwotny dźwięk wszechświata, z którego wszystko powstało. 

15. Kolektywna świadomość: Kiedy Kundalini wznosi się i przebija czakrę Sahasrara, stajesz się kolektywnie świadomy — zaczynasz czuć innych w sobie i siebie w innych. 

16. Mojżesz: (Hebr. Mosze) Centralna postać judaizmu, chrześcijaństwa i islamu. Według Biblii przywódca Izraelitów, który wyprowadził ich z niewoli egipskiej i otrzymał od Boga na górze Synaj tablice z Dziesięcioma Przykazaniami. 

17. Dwidźa: Dosłownie: „dwa razy urodzony”. Termin używany w dwóch kontekstach: w odniesieniu do ptaka, który najpierw rodzi się jako jajo, a następnie wykluwa, oraz w sensie duchowym, jako określenie osoby, która przeszła duchową inicjację (narodziny), stając się świadomą swojej prawdziwej natury (Ducha). 

18. Duch lub Atma: jest odzwierciedleniem Boga Wszechmogącego w sercu — Boskim Świadkiem w człowieku. Po Realizacji człowiek staje się świadomy Ducha, który przejawia się w postaci wibracji prowadzących go i objawiających obecność Boskości. 

19. Kanja: (Sanskryt: Kanya). Oznacza dziewczynę, córkę, a także dziewicę. W tradycji indyjskiej słowo to symbolizuje aspekt czystości, niewinności i potencjału, tożsamy z mocą Gauri lub Kundalini. 

20. Mahomet: (ok. 570–632 n.e.) Centralna postać islamu, uważany przez muzułmanów za ostatniego proroka Boga. Odbiorca objawień, które zostały spisane w Koranie. 

21. „pożądliwe oczy”: Nawiązanie do Kazania na Górze, Ewangelia wg św. Mateusza 5:28: „A Ja wam powiadam: Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już się w swoim sercu dopuścił z nią cudzołóstwa”. Werset ten podkreśla znaczenie czystości intencji i myśli, a nie tylko czynów. 

22. Kszetragńa: Termin z Bhagawadgity (rozdział 13), oznaczający „znawcę pola” (kszetra). Symbolizuje Ducha, który jest cichym obserwatorem ciała i umysłu (pola działania). 

23. Sahadźa Joga: (Dosł. „Spontaniczna Joga” lub „Spontaniczne Połączenie”). Metoda medytacji i duchowego rozwoju założona przez Śri Matadźi Nirmala Dewi w 1970 roku. Jej celem jest spontaniczne przebudzenie energii Kundalini, co prowadzi do stanu Samorealizacji. 

24. Ego i superego: Ego (sanskr. ahamkara) oznacza poczucie indywidualnego „ja” i sprawstwa, wynikające z aktywności prawego kanału energetycznego. Superego (sanskr. manas) stanowi zespół uwarunkowań, wspomnień i nawyków pochodzących z przeszłości, związany z lewym kanałem. W mózgu ego odpowiada lewej półkuli, a superego – prawej, co wynika z krzyżowania się włókien nerwowych (dekusacji). 

25. Chłodny powiew: Odczuwalny na dłoniach i nad czubkiem głowy (obszar ciemiączka) przejaw Wszechprzenikającej Mocy Ducha Świętego (Wibracji). Jest to namacalny dowód otrzymania Samorealizacji oraz narzędzie diagnostyczne pozwalające odczuwać stan systemu subtelnego (czakr) u siebie i innych. 

26. Kabira: (Kabir Das, ok. 1440–1518). Indyjski mistyk i poeta, którego nauki łączyły elementy hinduizmu i islamu, podkreślając bezpośrednią relację z Bogiem ponad rytuałami i dogmatami. 

27. Dewi Mahatmjam: (Sanskryt: „Chwała Bogini”, znana też jako Durga Saptashati). Część Markandeja Purany, kluczowy tekst w tradycji Śaktyzmu. Opisuje zwycięstwo Bogini (Durghi) nad asurami (demonami), symbolizując triumf boskiej mocy nad ego i negatywnością. 

28. Mahawisznu: Dosłownie „Wielki Wisznu”. Forma, z której emanują wszechświaty. Według Devi Mahatmyam narodził się jako Pierwotne Dziecko w formie kosmicznego jaja; jego połowa pozostała jako Śri Ganeśa, a druga stała się Mahawisznu. 

29. Sat-Ćit-Ananda: Trzy atrybuty ostatecznej rzeczywistości (Brahmana): Sat (byt, prawda), Ćit (świadomość, uwaga) i Ananda (radość, błogość). 

30. Dziesięć Przykazań: Zbiór praw nadanych Mojżeszowi na górze Synaj, stanowiący moralny i duchowy fundament dla ludzkości. W tekście są one przedstawione jako zewnętrzna manifestacja dziesięciu fundamentalnych wartości człowieka. Por. Księga Wyjścia 20:1–17; Księga Powtórzonego Prawa 5:6–21. 

31. Hazratbal: Słynny meczet w Śrinagarze (Kaszmir), w którym przechowywana jest relikwia Moi-e-Muqqadas – włos proroka Mahometa. Nazwa pochodzi od słów Hazrat (tytuł szacunku) i Bal (miejsce). 

32. Matadźi: Śri Matadźi Nirmala Dewi. 

33. Dżanaka (Janaka): Król Mithili, ojciec Sity (żony Ramy) i teść Ramy, znany jako Rajarshi (król-mędrzec). Słynął z tego, że mimo posiadania wielkich bogactw i sprawowania władzy, pozostawał całkowicie nieprzywiązany i duchowo wyzwolony. 

34. Narada: W mitologii hinduskiej boski wieszcz (devarshi), posłaniec bogów, podróżujący między światami, grający na winie i głoszący chwałę Wisznu. Często pełni rolę katalizatora wydarzeń mitologicznych i nauczyciela bhakti (oddania). 

35. Widehi: (Sanskryt: Videha – „bez ciała”). Tytuł króla Janaki, oznaczający kogoś, kto mimo życia w ciele fizycznym, przekroczył identyfikację z nim, osiągając stan świadomości ducha. 

36. Dharma: Fundamentalne pojęcie oznaczające uniwersalne prawo, porządek, prawość, obowiązek moralny i właściwe postępowanie, które podtrzymuje harmonię wszechświata i społeczeństwa. 

37. Ocalenie jawnogrzesznicy: Nawiązanie do Ewangelii wg św. Jana (J 8,1–11), gdzie Jezus ratuje kobietę przyłapaną na cudzołóstwie przed ukamienowaniem, mówiąc do oskarżycieli: „Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem”. 

38. Adi Śankaraćarja: (ok. 788–820 n.e.). Wielki indyjski filozof i reformator religijny, główny propagator szkoły Advaita Vedanta (niedualności). Nauczał o jedności atmana (duszy) z Brahmanem (Absolutem). 

39. Saundarja Lahari: (Sanskryt: „Fala Piękna”). Poemat przypisywany Śankaraćarji, wychwalający piękno i moc Bogini (Tripurasundari). Jest to jednocześnie głęboki traktat tantryczny opisujący czakry i proces wznoszenia się Kundalini. 

40. Czaitanya Lahiris: (Sanskryt) Połączenie słów Caitanya („świadomość”, „duch”) i Lahari („fala”). Oznacza dosłownie „fale świadomości”. Jest to sanskrycki termin na Wibracje lub Chłodny Powiew Ducha Świętego, odczuwalne po Samorealizacji. 

41. Wiwekaćudamani: (Sanskryt: „Klejnot Rozróżniania”). Znany traktat filozoficzny autorstwa Adi Śankaraćarji. W formie dialogu między mistrzem a uczniem prowadzi czytelnika do zrozumienia Viveki – zdolności odróżniania Rzeczywistego (Brahmana) od Nierzeczywistego (świata iluzji, Mai). 

42. William Blake (1757–1827): Angielski poeta, malarz i mistyk okresu romantyzmu. Jego twórczość charakteryzowała się głęboką duchowością i krytyką materializmu oraz zinstytucjonalizowanej religii. W swoich proroczych dziełach opisywał nadejście ery Ducha i budowę „Jeruzalem” w Anglii. 

43. Ćitta: Sanskrycki termin oznaczający jakość i stabilność uwagi, a także substancję umysłu. W kontekście Sat-Ćit-Ananda, odnosi się do czystej, boskiej świadomości. 

44. Czysta moralność (Czakra Muladhara): Czakra Muladhara (pierwsza), reprezentowana fizycznie przez splot miedniczny, jest fundamentem systemu subtelnego. Odpowiada za niewinność, czystość i mądrość, które są podstawą prawdziwej moralności. 

45. Brahmarandhra: (Sanskryt: od Brahman – „Absolut”; randhra – „otwór”, „szczelina”). Dosłownie „otwór Brahmy” lub „brama do Absolutu”. W anatomii subtelnej jest to otwór na szczycie głowy, w obszarze ciemiączka (czakra Sahasrara), przez który energia Kundalini opuszcza ciało fizyczne, łącząc indywidualną świadomość ze świadomością boską. 

46. Sadaśiwa: (Sanskryt: „Wieczny Śiwa”). Aspekt Boga Wszechmogącego rezydujący w czakrze Sahasrara. Symbolizuje absolutną, bezforemną i wieczną rzeczywistość, która jest źródłem wszelkiego istnienia. 

47. Jedenaście mocy (Ekadaśa Rudra): Odniesienie do jedenastu niszczycielskich aspektów Śiwy (Rudrów), które manifestują się na czole (w elemencie pustki/Void wokół czakry Adźńa). Ich zadaniem jest ostateczne zniszczenie negatywności, fałszywego ego i wszystkiego, co stoi na przeszkodzie ewolucji, przygotowując drogę do Sądu Ostatecznego. 

48. Czakra Adźńa (szósta): Na poziomie fizycznym manifestuje się poprzez kluczowe struktury w centralnej części mózgu, takie jak skrzyżowanie wzrokowe, podwzgórze i szyszynka. Jest to ośrodek przebaczenia, który pozwala na pokonanie ego i superego. 

49. Lewy kanał (Ida Nadi): Odpowiada lewemu współczulnemu układowi nerwemu, kontroluje emocje, przeszłość i pragnienia. Jego słabość objawia się letargiem, biernością lub depresją. 

50. Bandhan: (Sanskryt: „więzy”, „połączenie”, „ochrona”). W Sahadźa Jodze jest to technika ochronna polegająca na zataczaniu łuku dłonią nad głową (od lewej do prawej i z powrotem) w celu zrównoważenia czakr i ochrony aury. 

Więcej informacji o Śri Matadźi znajdziesz na ShriMataji.org.
Aby znaleźć lokalny ośrodek, odwiedź SahajaYoga.pl.
Ten i inne wykłady Śri Matadźi są na stronie LearnSahajaYoga.org.
Aplikację do medytacji możesz pobrać z WeMeditate.com.